آینده در انگلیسی؛ تفاوت will، going to و حال استمراری

خیر؛ will اغلب پیشبینی یا تصمیم لحظهای است و برنامه حال استمراری میتواند قطعیتر باشد.

برای قصد قبلی going to و برای قرار هماهنگشده حال استمراری مناسبتر است.

Will برای تصمیم لحظه‌ای و پیش‌بینی، going to برای قصد یا نشانه روشن، و حال استمراری برای برنامه هماهنگ‌شده آینده استفاده می‌شود.

در فارسی اغلب همه این معناها با «خواهم» یا زمان حال بیان می‌شوند، اما انگلیسی نوع برنامه و میزان قطعیت را در ساخت جمله نشان می‌دهد.

کاربرد will

برای پیشنهادی که همان لحظه می‌دهید، قول و پیش‌بینی شخصی به کار می‌رود. کوتاه‌شده آن ’ll و شکل منفی آن won’t است.

وقتی از قبل قصد دارید کاری انجام دهید یا نشانه‌ای اکنون نتیجه آینده را نشان می‌دهد، going to انتخاب طبیعی‌تری است.

اگر زمان و شخص یا مکان هماهنگ شده باشد، حال استمراری رایج است: We are meeting the teacher at five.

I will answer the phone.همین حالا تصمیم می‌گیرم تلفن را جواب بدهم.

I am going to learn coding.از قبل قصد دارم برنامه‌نویسی یاد بگیرم.

Look at the clouds; it is going to rain.نشانه روشن باران وجود دارد.

We are flying on Friday.پرواز جمعه هماهنگ شده است.

I think you will enjoy it.فکر می‌کنم از آن لذت ببری.

آیا will همیشه قطعی‌تر است؟

خیر؛ will اغلب پیش‌بینی یا تصمیم لحظه‌ای است و برنامه حال استمراری می‌تواند قطعی‌تر باشد.

برای برنامه شخصی کدام بهتر است؟

برای قصد قبلی going to و برای قرار هماهنگ‌شده حال استمراری مناسب‌تر است.

واژه‌ها و جمله‌های این صفحه را در اپلیکیشن یوز با مرور هوشمند، فیلم و تمرین روزانه تثبیت کنید.